معمولا پيام هاي تبليغاتي در مورد معضلات زيست محيطي و اجتماعي با كم توجهي مخاطبين مواجه مي شوند، اما وقتي با اين پيام در زير يك استخر مواجه مي شويد، چه حسي پيدا مي كنيد؟

وقتي اين كار را ديدم ياد روش هاي زيرپوستي تبليغ يا روش هاي ديگري كه با توسل به روش هاي غيررايج حريم خصوصي افراد را هدف مي گيرند، افتادم. بر اساس اين روش ها در دنياي امروز تبليغات، مخاطب هيچ كجا راحت نيست و هر دم در معرض يك تبليغ است ( تبليغات زير آبي)

اما اين تبليغ را كه ديدم به نظرم رسيد كه ورود به برخي از حريم هاي خصوصي هم چندان ناجوانمردانه نيست. چرا كه در راستاي صلاح عمومي تاثيرگذاري بيشتري دارند و مخاطب هم بعد از مواجه با آن احساس انزجار نمي كند، چون با يك پيام خاص مواجه شده است. تبليغ در جهت رفع يك معضل زيست محيطي يا اجتماعي از جمله آن پيام هاي خاص هستند.

Caption: اجازه ندهيد اين آينده ما باشد. جنگل هاي استوايي ( سازگار با بارندگي شديد و سيل آب ها ) را نجات دهيد.

موضوع: ساعت شنی

شرح عکس: "زمان در حال از دست رفتن است"

گاهی نوآوری در آگهی های غیربازرگانی ( که رقابت چندان در آنها وجود ندارد ) از ایده های خلاقانه آگهی های بازرگانی پیشی می گیرند.

عکس های تبلیغاتی"گروه صلح سبز" معمولا ایده های جالبی دارند. بیشتر این عکس ها یک موضوع ثابت را تکرار می کنند و به هیچ وجه پیچیده نیستند. حس از دست دادن طبیعت و تخریب آن شاید برای ما تا حدی غریب باشد، اما بیدار کردن این حس و تاکید بر آن در کشورهایی که یک جامعه مدنی نهادینه دارند، بسیار تاثیرگذار است. مخصوصا هنگامی که عنصر زمان نیز در آن برجسته شود.

در آگهی هایی از این دست  که مصلحت عمومی در آن اهمیت دارد، معمولا از توصیه مستقیم به مخاطب هدف اجتناب و پیام در قالب یک مفهوم آشنا ارائه می شود.

به شما گفته نمی شود که چه کاری بکنید یا چه کاری می توان انجام داد. به فکر فروبردن مخاطب هدف اصلی است و تلاش می شود تا جرقه ای در ذهن او زده شود. به نظر من نوعی احترام در این نوع آگهی ها نسبت به مخاطب وجود دارد که باعث می شود مثل برخی تبلیغات مشابه حالت دافعه به خود نگیرند.