در گشت و گذار روزانه اینترنتی به مطلبی پیرامون صلیب سرخ و هلال احمر برخوردم که یک موضوعش برایم خیلی جالب بود.

می دانستم که شیر و خورشید یکی از نمادهای مربوط به ایران باستان است، اما نمی دانستم که این نمادی است در مورد کمک های بشر دوستانه که سال 1926از سوی کشورمان در برابر نمادهای هلال احمر و صلیب سرخ، معرفی و ثبت جهانی شده است.

 این نماد در سال 1929از سوی کنوانسیون ژنو به عنوان لوگویی جهانی به نام ایران ثبت شد و از همان حقوق و جایگاهی که دو نماد دیگر در مورد اقدامات حمایتی دارند، برخوردار شد.

امتیاز این نماد هنوز هم به ایران تعلق دارد و هیچ کشوری نمی تواند بدون اجازه کشورمان از آن استفاده کند.  

این موضوع مرا به یاد اولین قانون مطبوعات ایران در سال 1886 شمسی انداخت که به عقیده یکی از اساتید بسیار مترقی بود و موادی هم در مورد نحوه تبلیغات در ایران داشت. نمی دانم می دانید که در ایران به غیر از قانونی که در سال 5۸ آن هم به صورت نیم بند در مورد تبلیغات وجود دارد، هنوز هیچ قانونی جامع و کاملی به تصویب مجلس نرسیده است.

خدا پدر این قدیمی ها را بیامرزد که گاهی اوقات از ما امروزی ها امروزی تر بودند. حداقل در تبلیغات که این طوری بوده است.